‘Samen kunnen we zoveel meer betekenen’

‘Met de juiste aandacht komt iedereen tot bloei’

Vijf jaar geleden begon Monique Schipper vol enthousiasme aan haar avontuur bij Brownies&downieS aan de Voldersgracht. Zonder horeca-ervaring, maar met een sterke drijfveer om mensen met een beperking te begeleiden en kansen te bieden. Inmiddels kijkt ze alweer verder dan de lunchroom alleen. Na jaren in de zorg weet ze als geen ander wat mensen nodig hebben. De wens om daar op haar eigen manier invulling aan te geven, bracht haar uiteindelijk naar het ondernemerschap. Toen haar zoon Koen op zoek was naar een passende dagbesteding, ontdekte ze bovendien hoe beperkt de mogelijkheden zijn voor mensen die zich willen ontwikkelen. Volgens haar wordt dagbesteding nog te vaak ingevuld met gezellig knutselen, terwijl ook mensen met een beperking behoefte hebben aan ontwikkeling, verantwoordelijkheid en het gevoel dat ze ertoe doen.

Dat moest anders. Het concept en de inclusieve missie van Brownies&downieS sprak haar aan. Het vormde de basis voor een eigen vestiging waar jongeren met een verstandelijke beperking of andere ondersteuningsvraag werkervaring opdoen en zich in hun eigen tempo kunnen ontwikkelen. De start was allesbehalve eenvoudig. Nederland zat midden in de coronacrisis en kort daarna werd de zaak getroffen door een brand, waardoor de lunchroom maandenlang gesloten moest blijven. Maar opgeven staat niet in Schippers woordenboek. Daarvoor gelooft zij te sterk in wat ze doet. Als ze ziet hoe mensen groeien en opbloeien, weet ze waarvoor ze het allemaal doet.

Meer dan dagbesteding

Inmiddels werken er zeventien jongeren in de lunchroom. Monique spreekt niet over cliënten of deelnemers, maar over haar kanjers. Ze ziet vooral talenten en mogelijkheden. Daarom krijgt iedereen een persoonlijk ontwikkeltraject. Stap voor stap leren jongeren de verschillende facetten van het horecavak, in een tempo dat bij hen past. Die ontwikkeling hoeft volgens haar niet op te houden bij de muren van de lunchroom. Twee jaar geleden startte ze leer- en ontwikkelbedrijf Bij Ons. Dat biedt haar nog meer mogelijkheden om ontwikkeltrajecten naar eigen inzicht vorm te geven. De eerste samenwerkingen zijn inmiddels gestart, onder meer bij Woonzorgcentrum Delfshove. Daar kunnen jongeren hun vaardigheden verder ontwikkelen; ze leren er koken, gasten bedienen en koffie schenken, en ze helpen in het winkeltje of doen simpelweg een spelletje met bewoners. Zo ontmoeten verschillende generaties elkaar en ontstaan waardevolle verbindingen.

Werken vanuit het hart

Schipper kiest bewust voor kleinschaligheid omdat persoonlijke aandacht écht het verschil maakt. Wanneer een organisatie te groot wordt, verdwijnt de verbinding met de mensen om wie het uiteindelijk draait. Ook bij medewerkers kijkt ze verder dan diploma’s. Levenservaring en gevoel voor mensen zijn minstens zo belangrijk als een opleiding. Sommige mensen hebben van nature het vermogen om anderen te zien en te begrijpen. Die mensgerichte benadering vormt de rode draad in alles wat ze doet. Sociaal ondernemen draait voor haar niet in de eerste plaats om omzet of winst, maar om mensen. Om gezien worden, jezelf kunnen zijn en het gevoel hebben dat je ertoe doet. Het mooiste moment is wanneer jongeren die ooit onzeker binnenkwamen, uitgroeien tot zelfverzekerde medewerkers die gasten met plezier ontvangen. Dan ziet ze bevestigd waar ze al die jaren in heeft geloofd: dat iedereen, met de juiste aandacht, begeleiding en kansen, tot bloei kan komen.

Mensen verbinden

Voor Schipper houdt sociale betrokkenheid niet op bij de werkvloer. Ze droomt van een plek waar mensen elkaar ontmoeten, waar ouders steun vinden en organisaties samen meer kunnen betekenen dan ieder afzonderlijk. Vanuit die gedachte organiseerde ze eerder een autismecafé. Ouders vonden er herkenning, informatie en vooral steun. Volgens haar komen gezinnen nog te vaak terecht in een wirwar van loketten en organisaties die langs elkaar heen werken. In Delft zijn dan wel veel organisaties actief met dezelfde maatschappelijke missie, maar die weten elkaar nog onvoldoende te vinden. Terwijl er juist zoveel mensen zijn die ondersteuning nodig hebben. Door kennis, netwerken en mogelijkheden te delen, kunnen sociale ondernemers en bedrijven samen veel meer betekenen. Hoe mooi zou het zijn als zij daar ook nog meer in kan betekenen?